భగవత్ గీత అధ్యయనం – అర్జున విషాద యోగం 20

శ్రీ కల్వకొలను చిత్తరంజన్ దాస్ స్మారక సేవా సంస్థ
భగవత్ గీత అధ్యయనం
ఓం శ్రీపరమాత్మనే నమః
అథ ప్రథమోఽధ్యాయః |

::భగవద్గీత::

అధ్యాయం 1
అర్జున విషాద యోగం

సంజయ ఉవాచ
ఏవముక్తో హృషీకేశో గుడాకేశేన భారత |
సేనయోరుభయోర్మధ్యే స్థాపయిత్వా రథోత్తమమ్ || 24 ||

భీష్మద్రోణప్రముఖతః సర్వేషాం చ మహీక్షితామ్ |
ఉవాచ పార్థ పశ్యైతాన్ సమవేతాన్ కురూనితి || 25 ||

అర్జునుని అభ్యర్థన మేరకు, శ్రీకృష్ణుడు ఆ శ్రేష్ఠమైన రథాన్ని రెండు సైన్యాల మధ్యకు తీసుకువెళ్లాడు. ఇక్కడ అర్జునుడు యోధుడు, శ్రీకృష్ణుని పాత్ర కేవలం సారథిగా అతని ఆజ్ఞను పాటించడం మాత్రమే. అర్జునుడు అత్యంత ఉత్సాహంతో పోరాడటానికి సిద్ధంగా ఉన్న దశ ఇది. కాబట్టి, శ్రీకృష్ణుడు తన సారథి ధర్మాన్ని పాటించాడు. అర్జునుని దృష్టిలో శ్రీకృష్ణుడు మిత్రుడు, తత్వవేత్త, మార్గదర్శి మరియు బంధువు; కృష్ణుడు కూడా అలాగే ప్రవర్తించాడు.
అర్జునుడు స్వతహాగా ‘గుడాకేశుడు’ – అంటే నిద్రను (లేదా ఇంద్రియాలను) జయించినవాడు, తమోగుణాన్ని నియంత్రించుకున్నవాడు మరియు ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తుడు. యుద్ధాలలో తాను సంపాదించిన సంపదనంతటినీ ధర్మరాజుకు అప్పగించాడు, ఊర్వశిని తల్లిగా భావించాడు మరియు దేనికీ భయపడలేదు. అయినప్పటికీ, అతను ఒక మానవుడు కాబట్టి, అందరికీ సహజమైన మానసిక అశాంతికి లోనయ్యే అవకాశం అతనికి కూడా ఉంది.

అయితే, పరమాత్మ లక్ష్యం కేవలం యుద్ధాన్ని పూర్తి చేయడం మాత్రమే కాదు, సమస్త జీవులకు ‘ఆత్మజ్ఞానాన్ని’ అందించడం కూడా. అందుకే భీష్మ, ద్రోణాచార్యుల వంటి వారి ముందు రథాన్ని ఉంచడం ద్వారా అర్జునునిలో ‘రజోగుణం’ (క్రియాశీలత) ప్రేరేపితమయ్యేలా చేశాడు; దీని ఫలితంగా లోకకల్యాణం కోసం ‘శ్రీమద్భగవద్గీత’ ఆవిర్భవించింది. ఇది భగవంతుని లీల మరియు మనకు లభించిన ఒక గొప్ప వరం. ఆ పరమాత్మ అనుగ్రహం.

కృష్ణుడు నారాయణుడు, అర్జునుడు నరుడు. తనలో పరమాత్మ ‘ఆత్మస్వరూపం’గా ఉన్నాడనే విషయం అర్జునునికి తెలియదు. కానీ, అర్జునుడు పరమాత్మలో ఒక భాగమని శ్రీకృష్ణునికి తెలుసు. వీరిద్దరి మధ్య ఉన్న ప్రాథమిక వ్యత్యాసం ఇదే; సమస్త మానవాళి విషయంలోనూ ఇదే వర్తిస్తుంది. ఇది మనలో ఉన్న అతిపెద్ద అజ్ఞానం.

జై శ్రీ కృష్ణ
ధర్మో రక్షతి రక్షితః