భగవత్ గీత అధ్యయనం – సాంఖ్య 5

శ్రీ కల్వకొలను చిత్తరంజన్ దాస్ స్మారక సేవా సంస్థ
భగవత్ గీత అధ్యయనం
ఓం శ్రీపరమాత్మనే నమః

::భగవద్గీత::
రెండవ అధ్యాయం:
సాంఖ్య యోగము

గురూనహత్వా హి మహానుభావాన్
శ్రేయో భోక్తుం భైక్ష్యమపీహ లోకే |
హత్వా అర్థకామాంస్తు గురూనిహైవ
భుంజీయ భోగాన్ రుధిరప్రదిగ్ధాన్” || 5 ||

భావం: నా గురువులైన ఈ పెద్దలను సంహరించి ఈ భోగాలని అనుభవించటం కంటే యాచకుడిగా బ్రతకటం మేలు. వీరిని చంపితే, మనము అనుభవించే ఈ సంపద, భోగాలు, రక్తంతో కళంకితమై ఉంటాయి.

కృష్ణా! పూజ్యులైన గురువులను, ఇతర బంధువులను చంపి రాజ్యాన్ని అనుభవించడం కంటే, భిక్షాటన చేస్తూ జీవించడమే మేలు కదా! అటువంటి గొప్ప వ్యక్తులను చంపి, వారి రక్తంతో తడిసిన భోగాలను అనుభవించడంలో నాకు ఏమాత్రం ఆసక్తి లేదు. నా ఆత్మీయులు లేని ఈ రాజ్యాన్ని, ఒక శ్మశానంలా మారిన రాజ్యాన్ని నేను ఎలా పాలించగలను?
ఈ యుద్ధం వల్ల కలిగే ఫలితం ఏమిటో తెలియక అర్జునుడు సందిగ్ధంలో ఉన్నాడు; దీనినే అతను తర్వాతి శ్లోకంలో ఇలా వ్యక్తపరిచాడు:

న చైతద్విద్మః కతరన్నో గరీయో
యద్వా జయేమ యది వా నో జయేయుః |
యానేవ హత్వా న జిజీవిషామః
తేऽవస్థితాః ప్రముఖే ధార్తరాష్ట్రాః || 6 ||

భావం: ఈ యుద్ధం యొక్క ఎలాంటి ఫలితం మనకు మేలైనదో కూడా మనకు తెలియదు – వాళ్ళను జయించడమా లేదా వారిచే జయింపబడటమా. వారిని సంహరించిన తరువాత కూడా, మనకు జీవించాలని అనిపించదు. అయినా, వారు ధృతరాష్ట్రుని పక్షంలో చేరి, మన ఎదురుగా యుద్ధభూమిలో నిలిచి ఉన్నారు.

కృష్ణా! ఈ యుద్ధంలో ఎవరు గెలుస్తారో, గెలుపు ఓటములలో ఏది మాకు శ్రేయస్కరమో నాకు అర్థం కావడం లేదు. ఎవరిని చంపి నేను బ్రతకకూడదని భావిస్తున్నానో, అటువంటి ధార్తరాష్ట్రులు (దుర్యోధనాదులు, గురువులు, పితామహులు) ఇప్పుడు నా ముందు యుద్ధరంగంలో నిలబడి ఉన్నారు.
ఇక్కడ అర్జునుడు తీవ్రమైన మానసిక సంఘర్షణలో ఉన్నాడు; ఏది ధర్మమో, ఏది అధర్మమో నిర్ణయించుకోలేక సందిగ్ధంలో పడిపోయాడు. “నా వారినందరినీ చంపాలి” అనే ఆలోచన నుండి, ఇప్పుడు అతను తీవ్ర గందరగోళానికి లోనయ్యాడు. క్రమంగా తన మనస్సులోని ఈ అయోమయాన్ని గ్రహిస్తూ, చివరకు పరమాత్మ ముందు శరణాగతి పొందే స్థితికి చేరుకుంటున్నాడు.

జై శ్రీ కృష్ణ
ధర్మో రక్షతి రక్షితః